Duru Butik

İstanbul Şimdi, Geçmiş ve Geleceği İle Birlikte; Dice Kayek

DuruButik — Wed, 01 Sep 2010 21:10:57 +0000

Şehirler daha da ötesi tarih insana ilham verir mi? Hem de en alasından… Geçmiş, şu an ve gelecek nasıl birleşir? Dice Kayek 2010 İlkbahar Yaz koleksiyonunda bu üçünü harmanlıyor ve İstanbul’u kostümlere yansıtıyor. Koleksiyon, giyinilebilirlikten ziyade taşınılabilirliği anlatıyor. Modanın günlük kullanım dışında hayal gücünün uçlarını gösteren tarafı bu…Dice Kayek’in tasarımcıları olan iki kardeş Ayşe ve Ece Ege bu kreasyonu İstanbul’dan ilham alarak Kültür Başkenti İstanbul’a ithafen hazırlamışlar. İstanbul’un en zengin mirası olan Osmanlı döneminden alıntılarla oluşan koleksiyonun her parçası kıyafetten öte heykel gibi… Mimari formlara sahip olan kıyafetlere bakınca zahmetlerini anlamamak mümkün değil. Yapıt misali kostümlerin hazırlanma aşamalarını hayal etmek istiyorum. Kumaşların birer heykele dönüşümlerini düşlemek heyecan verici…Buram buram İstanbul kokan koleksiyon, bana detaylarda boğulmayı yaşatıyor. Bir intizam var hepsinde. Drapeler, kuplar, kesimler… hepsi düzenli akıyor tıpkı eski İstanbul gibi…

Etek kısımlarında ki kubbemsi detaylar Ayasofya’yı anlatıyor olmalı… Bir noktadan çıkıp aşağı doğru genişleyen katlar, ahenk verircesine vurguluyor Osmanlı Mimarisini… İşlemelerin kullanıldığı kostümler zengin bir tarihin habercisi… Renkler hem asalet hem varlık timsali…

Bu Dünya Harikası şehri kökleriyle ele alıp fütüristik yaklaşımla Paris’te görücüye çıkaran Dice Kayek şimdi ise bu kreasyonunu İstabul Modern’de kendi şehrinde sergiliyor. İstanbul’u geçmişi ve geleceğini şimdi izleyin…

Sevgiler…

Elbiseler

DuruButik — Thu, 26 Aug 2010 13:59:04 +0000

Kardeşimin vintage kıyafetini yayımladıktan sonra diğerlerinin kıyafetlerini görmek isteyenler için bir fotoğraf buldum. Düğünden önce hepimizin kıyafetlerini pencerenin rustiği üzerine asmıştık. Zira dolaplarda ütüleri bozulacaktı. Odaya güneş giremez olmuştu ama pek sevimli görünüyorlardı. Kardeşim resmetmeyi unutmamış. Mavi elbise arka tarafından görünüyor. En küçük kızkardeşimin elbisesi.

Sevgiler…

Duru Butik’ten Bir Hikaye; Antik Cam Evi

DuruButik — Tue, 10 Aug 2010 21:22:37 +0000

Genç çiftler balayı için gittikleri Antakya’da şehrin görülmesi gereken yerler listesini gezerken aynı zamanda bu kültür şehrinde keşif seyrindedirler de… Bir zamanlar tek başına devlet olan Hatay’ın eskimiş sokaklarında dolaşır ve aynı zamanda şehrin tınısını dinlerken eski Antakya evlerinin bulunduğu bir sokakta bulurlar kendilerini… Sokak, onlara verilen listede yoktur hatta dışarıdan görünen bir cazibesi de yoktu ancak ayakları bu yolda yürümeye başlar kalplerinin sesini dinleyerek….

Daracık ve eski inşaların bulunduğu bu sokak başka sokaklara da açılır. Taştan örülmüş yuvarlak sütunun giriş olduğu minicik bir sokak daha vardır. Yuvarlak sütun çekim kuvveti ile bu sevimli sokaktadır artık yeni evli çift…

Eski Antakya evleri olarak anılan ve antika eşyalar barındıran küçük bir taş yapı ile karşılaşırlar. Gördükleri nesneler mi yoksa taş yapı mıdır onları daha çok heyecanlandıran şimdi bilinmez. O an hissedildi ve keşfe devam edildi.

Ve aynı sokakta bir tabela…Antik Cam Evi… Sokağı gibi, yapısı gibi antik…

Cam evinin kapısı kapalıdır. Acaba nasıl bir yer, kapıyı çalabilir miyiz, kiminle karşılaşırız gibi sorular kafalarından geçerken tokmağın güzelliğine kapılıp tıklatırlar kapıyı…

Kapıyı cam evinin öğrencilerinden biri açar ve daracık sokaktan sonra açılan kapının görüntüsü şaşırtmıştır onları. Yine bir eski Antakya evidir burası… Yapısı bozulmamış ama bakımlı ve taş görüntüsüyle birleşen ahşap detaylar yaşadıkları çağdan uzaklaştırır onları bir an için bile olsa…

Türkiye’de sayılı kalmış cam ustalarının birinin atölyesinde ustanın kıymetli öğrencisi öncelikle kendi üretimlerinin sergilendiği bölüme konuk eder onları… Anlatır uzun uzun cama nasıl üflediklerini… Öyle sevgi dolu ve içten bahseder ki camdan ve hocasından hemen çıkıp gitmek istemezler, dururlar uzun bir süre…İncelerler tek tek her cam parçasını… Renklerin geçişini… Cam da bile olsa renklerin birbirlerini sarmalayışını…

Bu ilgili cam öğrencisi genç çiftlerin hayranlığını gözlerinden okumuş olacak ki cebinden bir anahtar çıkarır ve onları antikaların olduğu küçük bir odaya davet eder. Müzedir bu oda… Antik cam evine ismini veren bir oda kimbilir… Ahşap dolapların içinde doğal cam renginde sürahiler, bardaklar, süs eşyaları yer almaktadır. Hepsinin apayrı hikayesini anlatır öğrenci…

Bir de masası vardır hocasının burada… Cam hakkında o kadar güzel söyler ki, tek tek her aletin kullanım şeklini ve ateşte açan çiçeklere nasıl yardımcı olduğunu anlatır… Bu arada kendi atölyeleri hakkında çekilmiş bir belgeseli de küçük televizyonu açıp izlettirmeyi ihmal etmez.

Balayı çiftleri çok etkilenmiştir ama en çokta yeni evli bayan… Eşi ona Antik Cam Evi’nin imalatı olan camdan yüzük hediye eder ki gözlerinde gördüğü o heyecanı hiç kaybetmesin…

Sevgiler…

Kardeşimin Düğün Kıyafeti; Vintage Kostüm

DuruButik — Sun, 01 Aug 2010 12:12:46 +0000

Benden küçük dört kız kardeşim olduğunu daha önce söylemiş miydim? Özel günlerde haliyle bizim evde hazırlık heyecanı daha büyük oluyor. İşin büyük kısmıyla ben ilgileniyorum. Kendi düğünümde giyecekleri kıyafetleri tasarlayıp kumaş seçmek epeyi vaktimi aldı ama şimdi ne kadar keyifli günlerdi diyerek gülümsüyorum. Amerika’da okuyan kardeşim düğünüme yaklaşık bir ay kala geldi. O gelmeden giyeceği kıyafet için planlamalar yapmıştım. Bir kaç farklı kumaş numunesi de edinmiştim. Tam bu sıralarda Ankara Ulus’ta eski eşyalar satan bir mağazada bu kıyafeti gördüm. Hiç planda yokken ve tamamen diktirmeye odaklanmışken gördüğüm kostüm çok hoşuma gitti. 1970′li yıllarda bir bayanın dönemin ünlü modacılarına diktirdiği nişan kostümüymüş.

Siyah organze kumaş üzerine tamamen elde çalışılmış dore ve beyaz renklerden oluşan desenler oluşuyor. Kostümün içerisinde tarlatanı da beraberinde dikilmiş. Hem kumaşı hem de dikişini incelediğimizde ciddi bir emek gördük. Özellikle kumaşa bu denli güzel nasıl desen çalıştıkları hayranlık verici. Kostümün ön bedeninde desen yoğun kullanılarak anvelop çalışılmış. Kollar büzgü ile başlayıp organzenin vermiş olduğu hava ile birleşerek kabarıyor ve bileğe doğru daralıyor. Nefis bir Rokoko aktarımı!

Belden sonrası kırma plilerle bollaşıyor, tarlatanın ve tül eteğinin etkisi ile kabarık duruyor. Arkasında ipek satenden fiyongu ve etek ucundaki tüllere dikilen dore kurdale ile bütünleşerek Rokoko döneminde yaşadığınız hissiyatını veriyor.

Sevgiler…

”Hüseyin Çağlayan Sergisi Üzerine”

DuruButik — Fri, 30 Jul 2010 10:40:04 +0000

Hüseyin Çağlayan sergisinin ilk günü İstanbul Modern’de gün boyu vakit geçirdim. Zira kostümler sadece bakılıp geçilecek türden değildi. Hepsi apayrı hikayelerden meydana geliyordu.Sergilenen kıyafetlerin detayları, kullanılan malzemeler ve anlattığı hikayeler bütünleşince tek bir kostümle uzunca bir süre ilgilenebiliyorsunuz.

Sergiden çıktıktan sonra Hüseyin Çağlayan hakkında derin düşüncelerde buldum kendimi. Hayal gücünün ve etki alanının ne kadar farklı ve sınırsız olduğunu, kıyafet tasarlamanın Çağlayan’a göre teknolojik, felsefik ve bilimsel öğelerle birleşmesinin kaçınılmaz düsturu olduğunu idrak ettim.

Sergide ki her kostümü hikayelerini dinleyerek gezdim. Kostümler yalnızca birer kıyafet değildi… Hikayelerin sonucuydu onlar… Bir hikayenin bitimi… Son cümleleriydi… Felsefik tasavvurlardan hareketle oluşan hikayeler, kostüme dönüşürken alışılagelmiş malzemelerin dışına da çıkıyordu. Hüseyin Çağlayan’ın materyalleri; kumaş, iplikler ve bilindik aksesuarlardan ibaret değil. O, kumaşlarla teknolojiyi birleştirerek kotüm tasarımında sınırların olmadığını vurguluyor.Sergide beni en çok etkileyen elbiselerden biri Hüseyin Çağlayan’ın bitirme tezi olarak sunduğu kostümdü…İpek elbise önce dikiliyor sonrasında demir tozuna bulanıp toprağa gömülüyordu. Aylar sonra topraktan çıkan elbise başkalaşarak yeniden doğuyordu. Hüseyin Çağlayan bitirme tezinde ki kıyafetleri bir nevi canlı gibi düşünerek önce öldürüyor sonra ise farklılaşarak yeniden hayat bulmasını sağlıyordu.Bir mektup zarfıyla başlayan ve içinden aşama aşama çıkışını ve açılımını gösteren ‘’Mektup Elbise’’ de şüphesiz serginin en dikkat çekici öğelerinden. Çağlayan tasarımda farklı malzeme kullanımına dikkat çekiyor ve bu konuda prototiplerin dışına çıkarak mülaj kağıdından hafif, zarf boyutunda ve hacminde, katlanabilen günlük çantanızda bile taşınabilecek bir kıyafetle kolaylık sunuyor…

Etnik kültürler, göçmenlik ve savaş gibi durumlar Çağlayan’ın ilham kaynağı… Savaş sonrası evinden ayrılmak zorunda kalan insanların sahip oldukları eşyalarını da beraberinde götürme arzundan yola çıkarak nesneleri, vakti geldiğinde üzerlerinde kıyafet olarak taşınabilecek çift yönlü objelere dönüştürüyor. Sandalyelerin kılıfları birer elbise olurken sandalyeler valize dönüşüyor masa ise akordion görünümlü sistemiyle etek olarak kullanılabiliyor. 2000 yılında ‘’ Sözlerden Sonra’’ ismini taşıyan koleksiyonu beni en çok etkileyenlerden oldu. (Eklediğim videoda bahsettiğim defile yer alıyor. Eşyaların nasıl birer kıyafete dönüştüğünü mutlaka izleyin!)

Hüseyin Çağlayan kendi deyimiyle yalnızca bir moda tasarımcısı değil aslında O bir ‘’moda sanatçısı’’… Tasarımlarını entellektüel bakış açısıyla yola çıkarak hikayeleştiren, teknolojik öğelerle birleştiren, felsefik vurgular yapan, yeniliğe çok açık, bilimsel yolda emin adımlarla yürüyen bir moda sanatçısı O….

Sevgiler…

Hüseyin Çağlayan Paneli’ne Yolculuk

DuruButik — Tue, 13 Jul 2010 19:52:34 +0000

Yarın öğlen Hüseyin Çağlayan Paneli ve ardından İstanbul Modern’de açılışı olacak sergisine katılmak üzere İstanbul’a doğru yola çıkıyorum. Hüseyin Çağlayan’ın 1996′dan günümüze değin tasarlamış olduğu moda koleksiyonlarından en çarpıcı kostümleri yer alacak. Yurtdışında kostüm sergilerini gezerken bir gün Türkiye’de de kendi modacılarımızın sergilerini görebilmeyi umut etmiştim.

Hayal ettiği veya ilham aldığı herhangi bir objeyi kıyafet olarak tasarlaması onu moda dünyasında farklı bir yerde kılıyor şüphesiz. Bu sergi benim için şimdiden oldukça heyecan verici…

Haftasonunu da İstanbul’da geçirdikten sonra yeni yazılarıma yeni bir haftada başlamayı planlıyorum.

Sevgiler…

Kına Gecesi Ayakkabısı; Çarık

DuruButik — Fri, 09 Jul 2010 13:28:00 +0000

Bu yazımda sözünü ettiğim kına yakılma esnasında kaftan yerine giyeceğim elbisenin altına çarık giymeyi uygun buldum. Çarığın, elbisenin etnik havasıyla bütünleşeceğini düşündüm. Ankara Ulus’ta çarık satan bir dükkan var. Sipariş üzerine de çarık yaptıklarını öğrenince elbisemin işlemelerinin rengine uyum sağlaması için altın renk bir çarık siparişi verdim. Ancak biraz daha topuklu ve bilekten bağcıkları da olsun istiyordum fakat atölye, formatın dışına fazla çıkamıyormuş. Yine de sonuç beni mutlu etti. Kına tuvaletimin altına giydiğim topuklu ayakkabılardan sonra çarık ilaç gibi geldi doğrusu…

Sevgiler…

Balayından; Antakya ”Ottoman Palace”

DuruButik — Thu, 08 Jul 2010 13:08:00 +0000

Düğünden sonra balayına gideceğimiz yere karar vermek için pek çok otele baktık internetten. Özellikle üç tarafı denizle kaplı olması sebebiyle ülkemizde tatil için gidilecek harika yerler var. Ben yüzmenin dışında gezilebilecek daha da ötesinde kültür ve bilgi aşılayacak bir yer olsun istiyordum. Ottoman Palace bu düşünceyle yaptığımız araştırma neticesinde karar kıldığımız yer oldu. Hatay (Antakya) din, dil, ırk ve mezhep gibi pek çok ayrı medeniyetin insanını yıllardır barış içerisinde barındıran yegane yerlerden biri… Bu sebeptendir ki Antakya, gerek fiziki yapısı gerekse yaşam biçimi olarak çok şey öğretiyor.
Hatay ile ilgili yine değinmek istediğim noktalar olacak ama öncelikle Ottoman Palace’dan bahsetmek istiyorum. Reklam amaçlı değil sadece mimari formu beni çok etkilediği için paylaşmak arzusundayım. İsminden de anlaşılacağı üzere Türkçesi Osmanlı Sarayı olan bu otel Hatay’ın sınır şehri olması nedeniyle çok fazla yabancı misafir de ağırlıyor. Biz otelde iken Türk konuk yok denecek kadar azdı.
Osmanlı Sarayı isminin verildiği otelin içi bir saray edasında dizayn edilmiş. Kendinizi adeta Osmanlı döneminde buluyor Osmanlı sarayında yaşıyor gibi hissediyorsunuz. Otelin giriş kısmında ki kolonlarda Osmanlı Padişahlarının resimleri bulunuyor. Her padişahın resmi altında isimleri ve yaşamış olduğu zaman dilimi tarih edilmiş. Ben bu resimleri görünce keşke altlarında ferman biçiminde bir form üzerinde o padişahların yaşamlarına dair bilgiler de yer alsaydı diye düşünmeden edemedim.

Otelin mimarisinde dikkat çeken diğer ayrıntılar ise tablolar ve duvar süslemeleri oluyor. Hemen her kolonun ve duvarın üzerinde Osmanlı insanını anlatan tablolar yer alıyor. Dönemin yaşam biçiminden kesitler sunan tablolar, sanata ilgi duyan herkesin seyretmeye doyamayacağı türden… Bunun yanısıra özellikle tavanlarda Osmanlı sanatından izler taşıyan desenler yer alıyor. Yani Ottoman Palace isminin hakkını verircesine avizesinden en ufak aksesuarına kadar saray formunda bir mekan olma özelliğini taşıyor.

Sevgiler…

”Gelinliğim”

DuruButik — Mon, 05 Jul 2010 04:50:00 +0000

19 Haziran’da hayatımın en önemli adımını attım. Düğün hazırlıkları esnasında beni en çok mutlu eden gelinlik provaları oldu kuşkusuz. Hele ki hayal ettiğim gibi olduğunu görmek beni daha fazla sevinçli kıldı.
Her kadının en özel ve şüphesiz en güzel kostümüdür gelinlik… Benim gelinliğim diğer tasarımlarımda olduğu gibi yine eski modadan izler taşıyor. Birit düğmeler sadece arka kısımda sınırlı kalmayarak kollarda da dirseğe kadar yerini aldı. Kollar dirseğe doğru hafif bol ve büzgülü iken dirsekten sonrası ise dar biçimde dikildi. Benim yaprak diye adlandırdığım, terzimin ise kabuk ismini verdiği detaylar arkada daha yoğun kullanıldı.

Sevgiler….

Tasarım; Balayı Elbisesi

DuruButik — Sat, 03 Jul 2010 05:07:00 +0000

Herkese yeniden merhaba! Kendi evimden ilk yazımı balayında giymek için tasarladığım maksi elbisemi konu alarak yazıyorum. Fotoğraflar Antakya’dan… Düğün ve balayı güzel hatıralarla geride kaldı. Artık evimdeyim. Yeni bir hayat ve yeni planlarla tekrar merhaba diyorum…
Elbise ile ilgili detaylar; Drapeler yakada ve diz altında kullanılarak abartsız bütünleşmeyi hedefledi. Belde ki oturtma makara lastiği ile sağlandı. Kollar büzgü ile bedene dikildi ve bilekte genişleyerek volümlü bir görüntü elde edildi. Roba kısmında minik biritlere minik şeker pembesi düğmeler eşlik etti. Kumaş seçimi ise ipek şifondan yana oldu.

Sevgiler…